Chapter 31, Verse 12

Həqiqətən, Loğmana: “Allaha şükür et!” (deyə) hikmət verdik. Kim (Allahın ne’mətlərinə) şükür etsə, özü üçün şükür edər. Kim nankor olsa, (bilsin ki) Allah onun şükürünə möhtac deyildir, (özlüyündə) şükürə (tə’rifə) layiqdir! (Onun bütün işləri bəyəniləndir!)

A Mi smo Lukmanu mudrost darovali: \"Budi zahvalan Allahu! Ko je zahvalan, čini to u svoju korist, a ko je nezahvalan – pa, Allah je, zaista, neovisan i hvale dostojan.\

I doista, dali smo Lukmanu mudrost: "Zahvaljuj Allahu! A ko zahvaljuje - pa samo zahvaljuje za dušu svoju. A ko ne zahvaljuje - pa uistinu, Allah je Neovisni, Hvaljeni."

我確已把智慧賞賜魯格曼，（我說）：「你當感謝真主。感謝的人，只為自己而感謝，孤負的人，須知真主確是無求的，確是可頌的。」

Daarom schonken wij wijsheid aan Lokman en geboden hem, zeggende: Wees God dankbaar; want wie dankbaar is, zal in het voordeel van zijn eigen ziel wezen, en indien iemand ondankbaar mocht zijn, waarlijk, dan volstaat God voor zich zelven; en hij is waardig geprezen te worden.

ما به لقمان حكمت داديم و به او گفتيم: از خدا سپاسگزارى كن. كسى‌كه شكر كند فقط به نفع خودش شكر مى‌كند و كسى‌كه شكرگزارى نكند، (بداند كه) خدا بى‌نياز و ستوده است.(12)

ما به لقمان حکمت دادیم؛ (و به او گفتیم:) شکر خدا را بجای آور هر کس شکرگزاری کند، تنها به سود خویش شکر کرده؛ و آن کس که کفران کند، (زیانی به خدا نمی‌رساند)؛ چرا که خداوند بی‌نیاز و ستوده است.

و به راستی ما به لقمان حکمت عطا کردیم که نسبت به خدا سپاس گزار و شاکر باش و هرکه سپاس گزارد تنها به سود خود سپاس می گزارد، و هرکه ناسپاسی کند [به خدا زیان نمی زند، زیرا] خدا بی نیاز و ستوده است.

و ما به لقمان مقام (علم و) حکمت عطا کردیم (و فرمودیم) که (بر این نعمت بزرگ) خدا را شکر کن، و هر کس شکر حق گوید به نفع خود اوست و هر که ناسپاسی و کفران کند خدا (از شکر و سپاس خلق) بی‌نیاز و (به ذات خود) ستوده صفات است.

Nous avons effectivement donné à Luqmân la sagesse: «Sois reconnaissant à Allah, car quiconque est reconnaissant, n'est reconnaissant que pour soi-même; quant à celui qui est ingrat... En vérité, Allah se dispense de tout, et Il est digne de louange».

Nous avons certes donné à Luqmân la sagesse (en lui enjoignant) : « Rends grâces à Allah, car celui qui Lui rend grâces le fait pour lui-même. Quant à l’ingrat qui méconnaît (les bienfaits d’Allah), (il doit savoir qu’) Allah Se passe (de Toute gratitude) et qu’Il est Digne de Toutes Louanges.

Nous avons, en vérité, accordé la sagesse à Louqman, lui inspirant de rendre grâce au Seigneur. Quiconque est reconnaissant l’est en effet dans son seul intérêt. Quant à celui qui se montre ingrat, qu’il sache qu’Allah peut parfaitement se passer de sa reconnaissance et qu’Il est digne de toutes les louanges.

Und wahrlich, Wir verliehen Luqman Weisheit, auf daß er Allah dankbar sein möge: denn wer da dankbar ist, der ist dankbar zum Besten seiner eigenen Seele. Ist aber einer undankbar, dann ist Allah wahrlich auf keinen angewiesen, Preiswürdig.

Und gewiß, bereits ließen WIR Luqman die Weisheit zuteil werden: "Erweise dich ALLAH gegenüber dankbar!" Und wer sich dankbar erweist, dieser erweist sich doch nur für sich selbst dankbar. Und wer Kufr betrieb, so ist ALLAH zweifelsohne absolut autark, alllobenswürdig.

Und Wir gaben ja Luqman Weisheit: "Sei Allah dankbar." Und wer dankbar ist, der ist nur zu seinem eigenen Vorteil dankbar. Und wer undankbar ist, - so ist Allah Unbedürftig und Lobenswürdig.

Und wahrlich wir gaben Luqman Weisheit, dass: "Sei dankbar Allah gegenüber." Und wer dankbar ist, so ist er dankbar für seine Seele. Und wer undankbar ist, so wahrlich, Allah (ist) Unbedürftig, Lobenswürdig.

Kuma lalle haƙĩƙa Mun bai wa Luƙmãn hikima. (Muka ce masa) Ka gõde wa Allah, kuma wanda ya gõde, to yanã gõdẽwa ne dõmin kansa kawai kuma wanda ya kãfirta, to, lalle, Allah Mawadãci ne, Gõdadde.

Dan sesungguhnya telah Kami berikan hikmat kepada Luqman, yaitu: \"Bersyukurlah kepada Allah. Dan barangsiapa yang bersyukur (kepada Allah), maka sesungguhnya ia bersyukur untuk dirinya sendiri; dan barangsiapa yang tidak bersyukur, maka sesungguhnya Allah Maha Kaya lagi Maha Terpuji\".

Certamente fummo Noi a dare la saggezza a Luqmân: «Sii riconoscente ad Allah: chi è riconoscente lo è per se stesso. Quanto a colui che è ingrato, in verità Allah è Colui che basta a Se stesso, il Degno di lode».

Egli ha concesso la saggezza a Luqman: “Mostra la tua gratitudine a Dio”. Colui che è grato lo è a beneficio della sua stessa anima. Però, se è ingrato, Dio è privo di necessità, degno di ogni lode.

われは（以前に）ルクマーンに，アッラーに感謝するよう英知を授けた。誰でも感謝する者は，自分の魂のために感謝するのである。だが恩を忘れる者がいたところで，本当にアッラーには，何の問題もない。かれは讃美される方である。

ലുഖ്മാന്‌ നാം തത്വജ്ഞാനം നല്‍കുകയുണ്ടായി, നീ അല്ലാഹുവോട്‌ നന്ദികാണിക്കുക. ആര്‍ നന്ദികാണിച്ചാലും തന്‍റെ ഗുണത്തിനായി തന്നെയാണ്‌ അവന്‍ നന്ദികാണിക്കുന്നത്‌. വല്ലവനും നന്ദികേട്‌ കാണിക്കുകയാണെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും അല്ലാഹു പരാശ്രയമുക്തനും സ്തുത്യര്‍ഹനുമാകുന്നു. (എന്ന്‌ അദ്ദേഹത്തോട്‌ നാം അനുശാസിച്ചു.)

Agraciamos Lucman com a sabedoria, (dizendo-lhe): Agradece a Deus, porque quem agradece, o faz em benefíciopróprio; por outro lado, quem desagradece, (saiba) que certamente Deus é, por Si, Opulento, Laudabilíssimo.

E, com efeito, concedemos a sabedoria a Luqman, dizendo-lhe: "Agradece a Allah. E quem agradece, agradece apenas, em benefício de si mesmo. E quem é ingrato, por certo, Allah é Bastante a Si mesmo, Louvável."

Мы даровали Лукману мудрость: \"Благодари Аллаха! Тот, кто благодарит, поступает только во благо себе. А если кто неблагодарен, то ведь Аллах - Богатый, Достохвальный\".

Мы истинно даровали Лукману мудрость [с наказом]: \"Благодари Аллаха! Тот, кто благодарит, [делает это] только для самого себя. А если кто неблагодарен, то ведь Аллах не нуждается в нем, ибо Он - хвалимый\".

Мы прежде мудростью Лукмана одарили, ■ (Сказав ему): \"Благодари Аллаха! ■ Кто благодарен Господу, ■ Его благодарит своей душе на благо; ■ А кто Ему неблагодарен - что ж! ■ Аллах, поистине, свободен от любой нужды и славен!\

۽ بيشڪ لُقمان کي حِڪمت ڏني سون (چيوسون) تہ الله جو شُڪر ڪر، ۽ جيڪو شُڪر ڪندو سو رڳو پنھنجي جيءَ (جي نفع) لاءِ شُڪر ڪندو، ۽ جيڪو بي شڪري ڪندو تہ بيشڪ الله بي پرواھ ساراھيل آھي

Dimos a Luqmán la sabiduría: «¡Sé agradecido con Alá! Quien es agradecido lo es, en realidad, en provecho propio. Quien es desagradecido... Alá Se basta a Sí mismo, es digno de alabanza».

Y, ciertamente, dimos a Luqman la sabiduría [y le dijimos]: “¡Da gracias a Dios!” Quien agradece, agradece en beneficio propio. Y quien no agradece, (sepa que) en verdad, Dios no necesita de Sus criaturas, es rico en Sí mismo, digno de ser alabado.

Agracié a Luqmán con la sabiduría [y le dije]: "Sé agradecido con Dios, pues quien agradece lo hace en beneficio propio, mientras que el ingrato debe saber que Dios no precisa del agradecimiento [de las personas] y es digno de toda alabanza".

Тәхкыйк Локманга хикмәт бирдек, ягъни зур белем, саф гакыл, вә дөрес сүзлелекне бирдек, вә әйттек: \"Аллаһуның биргән нигъмәтеңә шөкер ит, берәү шөкер итсә, шөкер итүенең файдасы үзенәдер, берәү шөкер итүне инкяр итсә, Аллаһ байдыр, аның шөкер итүенә мохтаҗ түгелдер, һәр эшендә мактауга лаектыр.\

Yemin olsun, biz, Lukman'a şu yolda hikmet verdik: \"Allah'a şükret!\" Şükreden kendisi lehine şükreder. Kim nankörlük ederse Allah Ganî'dir, Hamîd'dir.

Allah’a şükretsin diye Lokman’a hikmet vermiştik. Kim şükrederse, ancak kendisi için şükreder. Kim de nankörlük ederse, şüphesiz Allah müstağnidir, her türlü hamde layıktır.

Andolsun biz Lokman’a: Allah'a şükret! diyerek hikmet verdik. Şükreden ancak kendisi için şükretmiş olur. Nankörlük eden de bilsin ki, Allah hiçbir şeye muhtaç değildir, her türlü övgüye lâyıktır.

اور بیشک ہم نے لقمان کو حکمت و دانائی عطا کی، (اور اس سے فرمایا) کہ اﷲ کا شکر ادا کرو اور جو شکر کرتا ہے وہ اپنے ہی فائدہ کے لئے شکر کرتا ہے، اور جو ناشکری کرتا ہے تو بیشک اﷲ بے نیاز ہے (خود ہی) سزاوارِ حمد ہے،

اور ہم نے لقمان کو دانائی بخشی۔ کہ خدا کا شکر کرو۔ اور جو شخص شکر کرتا ہے تو اپنے ہی فائدے کے لئے شکر کرتا ہے۔ اور جو ناشکری کرتا ہے تو خدا بھی بےپروا اور سزاوار حمد (وثنا) ہے

اور بیشک ہم نے لقمان کو حکمت عطا فرمائی (ف۱۳) کہ اللہ کا شکر کر (ف۱۴) اور جو شکر کرے وہ اپنے بھلے کو شکر کرتا ہے (ف۱۵) اور جو ناشکری کرے تو بیشک اللہ بے پرواہ ہے سب خوبیاں سراہا،

Quả thật, TA đã ban cho Luqman sự khôn ngoan, TA phán bảo: “Ngươi hãy tạ ơn Allah, bởi ai biết ơn thì thật ra y chỉ biết ơn chính bản thân mình; còn ai vô ơn thì (sự vô ơn đó không hề ảnh hưởng đến Allah) vì quả thật Ngài là Đấng Giàu Có, Đấng Đáng Được Ca Tụng.”

Dájúdájú A ti fún Luƙmọ̄n ní ọgbọ́n, pé: “Dúpẹ́ fún Allāhu.” Ẹnikẹ́ni tí ó bá dúpẹ́, ó ń dúpẹ́ fún ẹ̀mí ara rẹ̀ ni. Ẹnikẹ́ni tí ó bá sì ṣàì moore, dájúdájú Allāhu ni Ọlọ́rọ̀, Ẹlẹ́yìn (tí ẹyìn tọ́ sí).